Wanneer iets anders loopt dan je had gehoopt, schiet je hoofd al snel in zoeken, verklaren en oplossen. In deze blog deel ik hoe speelruimte mij hielp om uit dat rondcirkelen te komen en opnieuw te zien wat er wél mogelijk was.
Toen het anders liep
Laatst kon een workshop die ik met veel aandacht had voorbereid onverwacht niet doorgaan. Alles stond klaar. Ik had de inhoud uitgewerkt, de materialen voorbereid en me al afgestemd op de vrouwen die zouden komen. En toen liep het anders.
Ik voelde teleurstelling en merkte hoe mijn hoofd bijna direct aan het werk ging.
Had ik iets anders moeten doen?
Had ik dit kunnen voorkomen?
En wat zei dit eigenlijk over wat ik aan het opbouwen was?
Misschien herken je dat wel.
Je hebt ergens naartoe gewerkt of iets al helemaal voor je gezien. Wanneer het dan anders loopt dan je had gehoopt, raakt dat soms meer dan alleen je plan. Het kan voelen alsof er ook iets van jou wordt afgewezen.
Je hoofd wil het oplossen
Je hoofd probeert grip te krijgen. Je zoekt naar een verklaring, een fout of een manier om te voorkomen dat het opnieuw gebeurt. Maar niet alles laat zich controleren, hoe zorgvuldig je ook hebt voorbereid.
De vraag is daarom niet altijd: Hoe had ik dit kunnen voorkomen?
Een zachtere en vaak meer helpende vraag is: Hoe wil ik omgaan met wat er nu is?
Dat betekent niet dat je je teleurstelling snel aan de kant moet zetten. Die mag er zijn. Maar je hoeft haar ook niet eindeloos met je gedachten te blijven voeden. Wat kan helpen, is even uit het rondjes denken stappen. Niet om weg te gaan bij wat je voelt, maar om ruimte te maken voor een andere blik.
Even naar buiten
Na een diepe zucht pakte ik de hondenriem en ging ik naar buiten. En terwijl ik liep, voelde ik langzaam mijn adem weer zakken. Mijn aandacht verschoof van mijn gedachten naar de bomen, het pad en de zon op mijn gezicht. Mijn oog viel op een esdoornblad met kleine gevleugelde zaadjes van die helikoptertjes, die draaiend naar beneden komen.
Ik moest lachen. Want eigenlijk was dat precies wat ik op dat moment nodig had: even boven de situatie uitstijgen en van een grotere afstand kijken.
Ik nam het blad en de zaadjes mee naar huis.
Wat er zichtbaar werd
Thuis legde ik het esdoornblad in mijn schetsboek en schikte de zaadjes eromheen. Ik zag een oud blad van de afgelopen herfst liggen en voegde dat toe. Zonder te bedenken wat het moest worden, ontstond er een kleine natuurmandala. Ik tekende lijnen om de bladeren heen en voegde vormen en kleur toe. Tijdens het tekenen hoefden mijn gedachten en gevoelens niet weg. Ze mochten aanwezig zijn, maar kregen meer ruimte.
Het oude blad kwam voor mij te staan voor alles wat al geweest was: het werk, de voorbereiding en de energie die ik in de workshop had gestoken. Eerst voelde het alsof dat voor niets was geweest. Maar in het beeld zag ik iets anders. Het oude blad was als voeding voor het nieuwe blad. De zaadjes lagen er speels omheen, klaar om verder te reizen en ergens anders opnieuw te landen.
Mijn voorbereiding was niet verdwenen. Ik had me de workshop juist meer eigen gemaakt. De kennis en ervaring kon ik op een ander moment opnieuw gebruiken. De teleurstelling was niet ineens weg. Er kwam alleen iets naast te staan: vertrouwen, plezier en nieuwe energie.
Ik zag ook hoe serieus en gefocust ik was geweest. Zo gericht op het goed neerzetten van mijn workshop, dat ik bijna was vergeten hoe belangrijk speelsheid voor mij is.
klik op de afbeelding om mijn reel op Instagram te volgen
Speelruimte als ingang
Speelruimte betekent niet dat je iets minder serieus neemt of je gevoelens wegduwt. Het betekent dat je jezelf niet vastzet in maar één verhaal over wat er is gebeurd. Wanneer je blijft rondcirkelen in je hoofd, zie je vaak vooral wat niet gelukt is of wat je anders had moeten doen. Door te spelen, tekenen of iets zonder vast plan te maken, kan er weer iets anders zichtbaar worden.
Wat is er ondanks alles ontstaan?
Wat blijft van waarde?
En waar komt voorzichtig weer beweging?
Misschien verschijnt er niet meteen een antwoord. Misschien merk je alleen dat je adem zakt of dat er iets van nieuwsgierigheid terugkomt.
Ook dat is beweging.
Een kleine uitnodiging voor jou
Kijk vandaag eens om je heen. Wat trekt zonder duidelijke reden je aandacht? Een blad, een steen, een kleur of een bijzondere vorm?
Leg een paar dingen bij elkaar en voeg lijnen of kleur toe, zonder vooraf te bepalen wat het moet worden. Kijk daarna naar wat er is ontstaan.
Waar gaat je blik naartoe?
Welk gevoel of woord komt naar boven?
En wat laat het beeld je zien over waar jij nu staat?
Het hoeft geen kunstwerk te worden. Het gaat erom dat je ruimte geeft aan iets wat zich niet altijd gemakkelijk in woorden laat vangen.
Wanneer je zelf blijft rondcirkelen
Misschien is er iets veranderd in je leven en merk je dat je blijft zoeken naar wat nu bij je past. Je probeert helderheid te krijgen, weegt mogelijkheden af en denkt steeds opnieuw over dezelfde vragen na. Toch komt het antwoord niet dichterbij. Vaak ligt onder dat rondcirkelen een levensvraag: hoe wil ik verder en wat voelt daarin werkelijk als mijn richting?
Met het Bloemkompas help ik je om zichtbaar te maken wat er vanbinnen al beweegt, zodat er weer ruimte, helderheid en richting kan ontstaan. Je kunt dit ervaren in een persoonlijke één-op-één sessie of tijdens een kleine workshop.
Ben je nieuwsgierig wat het Bloemkompas voor jou kan betekenen?
Stuur me gerust een bericht Dan kijken we samen welke vorm op dit moment het beste bij jou past.
Irma · Vida~Belle 🦋